Er zijn vissen die zich niet laten vangen.
Het is niet zo dat ze sneller of sterker zijn dan ander vissen.
Ze zijn gewoon geraakt door iets extra's.
Eén zo'n vis was "Het Beest".
Toen ik geboren was, was hij al een legende.
Hij heeft meer dan voor $100 aan lokaas afgeslagen dan welke vis in Alabama ook.
Sommigen zeiden dat die vis de geest was van een dief...
..die zestig jaar daarvoor verdronken was in die rivier.
Anderen beweerden dat het een dinosaurus uit het Jura-tijdperk was.
Ik hecht geen waarde aan zulke beweringen en bijgeloof.
Ik weet alleen dat ik die vis al probeer te vangen...
..sinds ik een jongen was niet ouder dan jij nu.
En op de dag dat jij werd geboren...
Nou, die dag ving ik hem eindelijk.
Nou, ik had al van alles geprobeerd:
Wormen, lokaas, pindakaas, pindakaas met kaas.
Maar ineens had ik een idee:
Als die vis de geest van een dief was, dan had ik niets aan gewoon aas.
Ik moest iets gebruiken dat hij heel graag wilde hebben.
- Je vinger? - Goud.
Ik bond mijn ring aan de sterkste lijn die er bestond...
...sterk genoeg om een brug een paar minuten op te tillen.
Ik wierp de lijn stroomopwaarts.
"Het Beest" sprong omhoog en greep de ring voordat het het water raakte.
Bliksemsnel beet hij de lijn door.
Nu had ik een probleem.
Mijn trouwring, het symbool van trouw aan mijn vrouw...
- ...in verwachting van mijn kind... - Laat hem ophouden.
..was nu verloren in de buik van een niet te vangen vis.
Wat deed je toen?
Ik volgde die vis over de hele rivier.
Deze vis, "Het Beest"...
...we noemen het steeds een hij maar eigenlijk was het een zij. ..de gehele tijd dat we "het" hem noemden,
Ze zat vol met eitjes die ze elk moment zou leggen.
Wat moest ik nu doen?
Ik zou die vis kunnen fileren en mijn trouwring terug krijgen...
..maar dan zou ik de slimste meerval van de Ashton Rivier doden.
Ik zou mijn zoon te kans ontnemen...
...om zelf zo'n soort vis te vangen.
Deze vrouwtjesvis en ik...
- Nou we hadden hetzelfde lot. - "We waren een deel van dezelfde vergelijking."
Nou, vraag je je af...
Oh, lieverd, lieverd, het is nog steeds jouw avond.
..waarom viel het zo op goud terwijl niets anders het aantrok?
Dat was de les die ik die dag leerde...
..de dag dat mijn zoon werd geboren.
Soms is de enige manier een onbereikbare vrouw te vangen...
..haar een trouwring aan te bieden.
Wat, mag een vader niet over zijn zoon praten?
Ik ben maar een voetnoot in dat verhaal, pap...
..een opmerking over je grote avontuur, dat nooit gebeurd is, trouwens.
Je verkocht fantasiepraatjes in Wichita toen ik werd geboren.
Kom op, Will. Iedereen houdt van dat verhaal!
Nee hoor. Ik houd niet van dat verhaal. Niet meer. Niet na duizend keer!
Ik weet elk detail, pap. Ik kan ze net zo goed vertellen als jij!
Laat er één avond zijn, één avond in mijn hele leven...
dat de hele wereld niet om Edward Bloom draait.
- Waarom snap je dat niet? - Het spijt me dat ik je voor schut zet.
Je zet jezelf voor schut, pap. Je ziet het alleen niet.
Na die nacht, sprak ik mijn vader, drie jaar lang niet meer.
William Bloom, United Press International. Zou ik...
We communiceerden indirect, denk ik.
In haar brieven en kerstkaarten, schreef mijn moeder namens hun beide.
En als ik belde, zei ze dat pap met de auto weg was of aan het zwemmen.
De waarheid is, dat we nooit over "het niet praten", praatten.
De waarheid is, ik zag niets van mezelf in mijn vader.
En volgens mij zag hij niets van zichzelf in mij.
We waren als vreemden die elkaar goed kenden.
Bij het vertellen over mijn vaders leven...
..is het onmogelijk feiten van fictie te onderscheiden, de man van de mythe.
Ik kan het beter vertellen zoals hij het mij vertelde.
Het klopt niet altijd, en het meeste is nooit gebeurd.
Geef me mijn ring terug!
Dank je!
Zo'n soort verhaal zal het zijn.
Zijn geboorte zou het ritme van zijn ongelooflijke leven aangeven.
Niet langer dan van de meeste mensen, maar groter.
En hoe vreemd zijn verhalen ook waren...
...het eind was altijd het meest verrassend.
Ja. Ja, hij is hier.
Het is je moeder.
En wat zei dokter Bennett?
Nee, natuurlijk, ik zal met hem praten.
Ja, ik wacht wel.
Slecht nieuws?
Ja, het is erger als ze dachten. Ze gaan stoppen met de chemokuur.
- Je moet gaan. - Waarschijnlijk vannacht.
- Ik ga met je mee. - Nee, nee. Dat hoeft niet.
Ik ga met je mee.
Nou, welke wordt het?
"Aapje in de schuur," of "Hond op de straat"?
Die over de heks.
Je moeder zegt dat ik je die niet meer mag vertellen.
- Dan krijg je nachtmerries. - Maar ik ben niet bang.
Nou, ik ook niet, in het begin.
Het gebeurde in het moeras net buiten Ashton.
Kinderen mochten niet in het moeras komen vanwege de slangen, spinnen...
..en drijfzand dat je op zou slokken voordat je om hulp kon schreeuwen.
We waren die nacht met zijn vijven:
Ik, Ruthie, Wilbur Freely...
..en de Price Broers, Don en Zacky.
En niemand wist wat er ging gebeuren.
Het is algemeen bekend dat de meeste dorpen van een bepaalde grootte, een heks hebben...
..voor de kinderen die zich misdragen hebben...
..of een toevallig passerend hondje in haar achtertuin.
Heksen gebruiken botten om er spreuken en vloeken op uit te spreken...
..en het land onvruchtbaar te maken.
- Klopt het dat ze een glazen oog had? - Ik heb gehoord dat ze die van zigeuners kreeg.
- Wat is een zigeuner? - Je moeder was een zigeuner.
Je moeder is een kreng.
Je mag niet vloeken. Er zijn dames bij.
- Shit. - Verdomme.
Lazer op.
Doe je zaklampen uit. Ze zal jullie zien!
Van alle heksen uit Alabama...
...was er één waar men het bangst voor was.
Ze had een glazen oog met geheimzinnige krachten.
Als je er naar keek, zag je hoe je dood zou gaan.
Dat is grote onzin. Ze is niet eens een echte heks.
Als je daar zo zeker van bent, ga het oog dan halen.
Ik heb gehoord dat ze het in een doosje bewaard op haar nachtkastje. Of ben je te bang?
Ik ga nu naar binnen en haal dat oog.
- Doe het dan. - Goed, ik ga.
- Goed, doe maar. - Goed, nu dan.
Edward, doe het niet!
Ze zal zeep van je maken. Dat doet ze namelijk.
Ze maakt zeep van mensen.
Mevrouw, ik ben Edward Bloom...
..en er zijn wat mensen die naar je oog willen kijken.
- Heb je HET oog? - Ik heb het meegenomen.
Laat eens zien.
Aaah, help!
Ik zag hoe ik zou sterven. Ik was oud en viel.
Ik was helemaal niet oud.
Ik dacht aan de dood en zo. Over hoe je kunt zien dat je sterft.
Ik bedoel aan de ene kant, als je alleen maar aan de dood denkt...
..kan het je nogal verwarren.
Maar het kan je ook weer helpen, of niet?
Omdat je bij al het andere het zou overleven.
Ik was blij dat ik het wist.
Zo zal ik heen gaan.
Hoi, Mam.
- Is dat dokter Bennett zijn auto? - Ja. Hij is nu boven bij je vader.
- En hoe is het met hem? - Nou... Nee, Ik begrijp het.
Hij is onhandelbaar. Hij wil niet eten. Daardoor wordt hij steeds zwakker.
Omdat hij zich zwak voelt, wil hij niet eten.
- Hoeveel tijd heeft hij nog over? - Daar praat je niet over.
Nog niet.
Will.
Dokter Bennett. Oh, ik ben blij je te zien.
Mijn vrouw, Josephine.
Aangenaam.
- Je bent al zeven maanden. - Op de dag nauwkeurig!
Het is een jongen.
Probeer hem iets van dit te laten drinken. Hij wil het niet, maar probeer maar eens.
Pap?
Wil je wat water?
- Er staat je een grote verrassing te wachten. - Ben ik dat?
Een kind krijgen verandert alles.
Dan komen de luiers en het boeren en het voeden in de nacht.
- Heb jij dat ook allemaal gedaan? - Nee.
Maar ik heb gehoord dat het vreselijk is.
Dan probeer je door de jaren heen het kind te misleiden en te verwarren...
...zijn hoofd te vullen met onzin, en toch komt alles weer goed.
- Denk je dat ik er klaar voor ben? - Je hebt het van de beste geleerd.
Drink het voor de helft op. Dan zeg ik tegen moeder dat je alles hebt opgedronken.
Iedereen is een winnaar.
Mensen moeten zich niet zo druk maken. Mijn tijd is nog niet gekomen.
Op deze manier ga ik niet.
- Echt? - Ik heb het in het oog gezien, echt waar.
- De oude dame in het moeras? - Ze was een heks.
Nee, ze was oud en dement.
Ik heb mijn dood in dat oog gezien, en op deze manier gebeurt het niet.
Maar hoe gebeurt het dan?
Een verrassend einde. Ik wil het niet voor je verpesten.
Je moeder dacht dat we elkaar niet meer zouden spreken.
Kijk nou eens. We praten gewoon!
We zijn beide verhalenvertellers.
Ik vertelde mijn verhalen, jij schrijft ze op. Exact hetzelfde.
Pap...
Ik hoop dat ik over wat dingetjes met je kan praten, nu ik hier ben.
Je bedoelt, nu ik er nog ben.
Ik wil gewoon de waarheid weten over sommige dingen:
Gebeurtenissen. Verhalen.
Jou.
Je moeder heeft het zwembad niet bijgehouden.
- Als je wilt mag jij het doen. - Ja, dat zal ik doen.
- Weet je waar de chemicaliën zijn? - Dat heb ik gedaan toen je weg was.
Ik was niet veel thuis, Will. Te gebonden.
En dit hier, vastliggend op een bed...
Doodgaan is het ergste wat me kan overkomen.
- Volgens mij zei je, dat je niet dood ging. - Ik zei, dat dit niet de manier is waarop ik sterf.
Het laaste deel is nogal ongewoonlijk.
Vertrouw me maar.
Dokter Bennett heeft me verteld dat ik een week thuis moet blijven.
Oh, dat is nog niets. Ik heb ooit drie jaar in bed moeten blijven.
- Had je toen de waterpokken? - Was dat maar zo.
Eigenlijk wist niemand precies wat er mis was.
De meeste personen groeien geleidelijk...
...terwijl ik haast bleek te hebben.
Mijn lichaam had zoveel ambities dat mijn spieren en botten het niet konden bijbenen.
Dus bleef ik drie jaar gekluisterd aan mijn bed...
...met enkel een encyclopedie tot mijn beschikking. middel voor mijn ontwikkeling.
Ik was al bij de letter G...
..en hoopte daar een antoord te vinden voor mijn "groeiprobleem"...
..toen ik een artikel ontdekte over een gewone goudvis.
"Gevangen in een kleine kom, zal de goudvis klein blijven.
Met meer ruimte...
...dan zal hij twee, drie of vier keer zo groot worden.
Toen werd mij de reden van mijn groeispurt duidelijk...
...ik was bestemd voor grootse dingen.
Bovendien kan een reusachtig man geen normaal-formaat leven hebben.
Zodra mijn botten volgroeid waren...
..begon ik een plan te maken, om mijn plek te vergroten in Ashton.
Tijgers, ga!
Edward Bloom!
Mijn hondje! Mijn hondje zit vast!
Ik was het grootste wat ooit in Ashton te zien was.
Tot op een dag een vreemdeling aankwam.
Rustig aan allemaal. Rustig. Zo is het genoeg.
Burgermeester, hij heeft een heel maisveld opgegeten. En mijn hond.
Als u hem niet tegenhoudt, burgemeester, dan doen wij het wel.
Ik wil geen maffiapraktijken in mijn dorp.
Heeft iemand al met hem gesproken?
- Er valt niet met hem te praten. - Hij is een monster.
Dan zal ik het doen.
Ik zal met hem gaan praten. Eens kijken of hij ons wil verlaten.
Dat schepsel zou je zo kunnen verpletteren zonder dat je het door hebt.
Vertrouw me maar, dan zal hij echt van goede huize moeten komen.
Hallo?
Ik ben Edward Bloom, en ik wil je even spreken!
Ga weg!
Ik ga nergens heen totdat je jezelf laat zien!
Ik zei, ga weg!
Bewust van mijn voorkennis over mijn eigen dood...
..wist ik dat de reus mij niet zou doden.
Toch wilde ik mijn botten liever niet breken.
Waarom ben je hier?
Je mag me opeten.
Het dorp besloot een menselijk offer aan te bieden, ik gaf me vrijwillig op.
Mijn armen zijn een beetje vezelig, maar mijn benen zijn lekker om op te eten.
Ik kom haast in de verleiding om ze zelf op te eten.
Dus ik dacht, nou....
Kun je het niet snel doen, ik houd niet van pijn lijden.
Kom op, ik kan zo niet terug! Ik ben een menselijk offer!
Als ik zo terug ga, denken ze dat ik een lafaard ben.
Ik ben liever een diner dan een lafaard.
Hier.
Je kunt met mijn hand beginnen, als voorafje.
Ik wil je niet opeten. Ik wil niemand opeten.
Ik heb alleen enorme honger. Ik ben gewoon te groot.
Heb je er al eens aan gedacht dat jij niet te groot bent...
..maar dit dorp juist te klein is?
Ik heb gehoord dat in grote steden de gebouwen zo groot zijn...
...dat je niet eens de bovenkant kunt zien.
- Echt? - Oh, ik zou niet liegen tegen jou.
En een lopend buffet.
- Want je kan veel eten, toch? - Ja, dat kan ik.
Dus waarom verdoe je je tijd in een klein dorp?
Je bent een grote man, je hoort in een grote stad.
Je probeert me gewoon weg te krijgen.
- Wat is je naam, reus? - Karl.
Mijn naam is Edward, en om eerlijk te zijn....
..wil ik dat je weggaat, Karl. Maar ik wil met je meegaan.
Denk je dat dit dorp te klein is voor jou?
Nou, het is te klein voor een man met mijn ambities.
Dus wat zeg je ervan? Ga je mee?
Oké.
Allereerst moeten we je klaar maken voor de grote stad.
Edward Bloom, eerste zoon van Ashton...
...het is pijnlijk je te zien vertrekken
Maar neem dit mee. Dit is de sleutel van de stad...
...je weet dat je altijd terug kunt komen...
..alle deuren staan voor je open.
Die middag verliet ik Ashton, iedereen had advies voor me.
Zoek een leuke meid!
Let op je trots, Edward Bloom!
Maar één persoon gaf me het beste advies.
Ze zei dat de grootste vis in de river...
..zo groot is, omdat hij nooit gepakt is.
- Wat heeft ze gezegd? - Weet ik niet.
Er waren twee wegen om Ashton te verlaten.
Een nieuwe weg en een al wat oudere weg.
De mensen gebruikten de oude weg niet meer...
..ze zeiden dat de oude weg behekst was.
Ik had geen behoefte om ooit terug te keren naar Ashton...
...leek me dit een uitstekende kans om uit te vinden wat achter het oude pad lag.
- Ken je iemand die dit pad genomen heeft? - Die dichter, Norther Winslow.
Hij ging naar Parijs, Frankrijk.
Volgens mij vond hij het daar prachtig. Niemand heeft ooit nog van hem gehoord.
Weet je wat. Jij neemt de andere kant.
Ik snijd hier af, en zal je aan het eind weer ontmoeten.
Je probeert alleen maar weg te rennen, of niet?
Hier.
Voor de zekerheid, kun je mijn bagage nemen.
Nou, jij vieze...
Op een gegeven moment zal een verstandige man...
..zijn trots inslikken en toegeven dat hij een verkeerde keuze heeft gemaakt.
Om je de waarheid te zeggen, ik was nooit een verstandige man.
En ik herinner me van Zondagsschool dat...
..hoe moeilijker iets was, des te beter was de beloning aan het einde.
Vriend! Welkom!
- Hoe heet je? - Edward Bloom.
- "Bloom" zoals een plant? - Ja.
Oh, hé! Hier ben je. "Edward Bloom."
We hadden je nog niet verwacht.
- Had je me verwacht? - Nog niet.
- Je hebt zeker een kortere weg genomen. - Hoezo? Ja, dat heb ik gedaan, ik was bijna dood.
Zo word je door het leven beïnvloed. Om eerlijk te zijn, de lange weg is makkelijker.
- Maar die is langer. - Veel langer.
En hier ben je dan, en dat is het belangrijkste.
Wat is dit voor een plaats?
De stad van Spectre. Het best bewaard geheim in Alabama!
Hier staat dat je uit Ashton komt, klopt dat?
De laatste persoon die uit Ashton kwam, was Norther Winslow.
De dichter? Wat is er met hem gebeurd?
Hij is nog steeds hier. Wil je iets drinken? Ik zal je alles vertellen.
Ik zal zeggen dat je er bent!
Ik heb een afspraak, en ik ben al aan de late kant.
Oké, ik heb het je al verteld. Je bent vroeg.
Zeg, is dit niet de lekkerste taart die je ooit gegeten hebt?
Hij is goed.
Alles smaakt beter hier. Zelfs het water smaakt zoeter.
Nooit wordt iets te warm, te koud of te vochtig.
In de avond, waait de wind door de bomen waardoor je denkt...
..dat er een heel orkest speciaal voor jou aan het spelen is.
Hé! Jenny!
Kom terug!
Jenny!
Hé, die heb ik nog nodig!
- Er is geen enkele grond zachter dan hier. - Dat rijmt bijna.
Hier is onze beroemde dichter. Kom mee.
Ik stemde toe om 's avonds te blijven, om het mysterie te kunnen begrijpen...
...hoe een plek zo vreemd maar toch zo bekend kon aanvoelen.
Ik werk nu al 12 jaar aan dit gedicht.
Echt?
Ze verwachten veel van me. Ik wil mijn fans niet teleurstellen.
Mag ik?
Het zijn maar drie regels.
Daarom moet men nooit een gedicht, dat niet af is, laten zien.
Ik heb hem!
Hier zitten bloedzuigers.
- Heb je die vrouw gezien? - Hoe zag ze eruit?
- Nou, ze was.... - Was ze naakt?
Ja, dat klopt.
Het is geen vrouw. Het is een vis. Niemand heeft haar ooit gevangen.
Een vis ziet er voor iedereen anders uit.
Mijn vader zei dat het eruit zag als een wasbeer die hij had toen hij jong was...
..terug uit de dood.
Oh.
- Hoe oud ben jij? - Achttien.
Ik ben 8. Als ik 18 ben, ben jij 28.
- En als ik 28 ben, dan ben jij 38. - Je bent best wel goed in rekenen.
En als ik 38 ben, dan ben jij 48 jaar. Dan schelen we niet zoveel.
Maar nu schelen we veel, toch?
Hé, Edward!
"Rozen zijn rood Viooltjes zijn blauw"
"Ik hou van Spectre...."
Pardon.
Jenny denkt dat je een goede vangst bent. Dat denken we allemaal.
Wat?
Ik zei, je bent een goede vangst.
Ik moet weggaan.
Vanavond.
Waarom?
Deze stad is alles waar iemand om kan vragen.
Als ik hier zou eindigen. Dan zou ik me gelukkig voelen.
Ik ben er nog niet klaar voor om hier te eindigen.
Maar niemand is ooit weggegaan.
Hoe ga je het overleven zonder je schoenen?
Tja, ik verwacht wel dat het pijn gaat doen. Veel pijn.
Het spijt me, maar..... Tot ziens.
- Je zult geen betere plaats vinden. - Dat verwacht ik ook niet.
Beloof me dat je terug komt.
Beloofd. Ooit zal ik terug komen. Als ik er klaar voor ben.
Die avond trok ik twee conclusies.
De eerste conclusie was dat een gevaarlijke weg door de duisternis nog gevaarlijker wordt.
De tweede conclusie was, dat ik hopeloos en onherroepelijk verdwaald was.
Deze bossen zouden mijn begraafplaats worden.
Hoe moeilijk het ook was om Spookstad te bereiken, ik was gedoemd om daar uiteindelijk aan te komen.
Uiteindelijk, geen enkel mens kan voorkomen dat hij overlijdt.
En toen realiseerde ik me dat dit niet het einde van mijn leven was.
Zo ga ik niet dood.
Vriend.
- Wat is er met je schoenen gebeurd? - Ze zijn me voor gegaan.
Ik weet niet of je het hebt gezien, maar Josephine heeft foto's...
..in de nieuwste uitgave van Nieuwsweek.
Echt?
Dat is fantastisch.
Ik heb voor het verhaal een week in Marokko doorgebracht. Het was fantastisch.
Oh. We moeten een exemplaar gaan halen.
Ik weet niet of je het weet, Josephine...
..maar Afrikaanse papegaaien, in Kongo, spreken alleen Frans.
Echt?
Je hebt geluk als je vier Engelse woorden uit hen krijgt.
Maar als je van plan bent door de jungle te gaan....
..dan hoor je ze uitstekend Frans praten.
Die papegaaien praten over van alles. Politiek, film, mode.
Alles behalve het geloof.
Waarom praten ze niet over het geloof?
Het is onbeleefd om over het geloof te praten. Je weet nooit wie je beledigt.
Josephine ging vorig jaar naar Kongo.
Oh, dus je weet het?
Hallo.
Hoi. Hoe voel je je ?
Oh, ik was aan het dromen.
Waarover was je aan het dromen?
Dat weet ik meestal niet meer....
...behalve als ze zeer voorspellend zijn. Weet je wat ik bedoel?
Het betekent dat je droomt over iets dat gaat gebeuren.
Zoals die nacht, toen ik een droom had...
..waarin een kraai kwam en die zei:
"Je tante zal doodgaan."
Ik was zo bang, ik maakte mijn ouders wakker...
..maar ze zeiden dat het alleen maar een droom was en dat ik terug naar bed moest gaan.
Maar de volgende ochtend, was mijn tante Stacy dood.
Dat is verschikkelijk.
Verschikkelijk voor haar, maar denk eens aan mij. Een jongen met zo'n gave.
Binnen drie weken kwam de kraai weer terug in mijn droom...
..en zei, "Je vader gaat dood."
Ik wist niet wat ik moest doen.
Uiteindelijk vertelde ik het mijn vader, maar hij zei:
"Oh, maak je geen zorgen." Maar ik kon zien dat hij in de war was.
De volgende morgen was hij zichzelf niet.
Hij bleef om zich heen kijken, totdat er wat op zijn hoofd zou vallen.
Want de kraai zei niet hoe het zou gebeuren, hij zei alleen:
"Je vader gaat dood."
Hij vertrok vroeg en bleef lang weg.
Toen hij eindelijk thuis kwam, zag hij er verschrikkelijk uit...
..alsof hij de hele dag zat te wachten tot een bijl hem zal treffen.
Hij zei tegen mijn moeder:
"Ik heb zojuist de slechtste dag van mijn leven meegemaakt"
"Jij denkt dat jij een slechte dag had?" zei ze.
"Vanmorgen viel de melkman dood neer op de stoep."
Want mijn moeder rotzooide met de melkman.
- Mag ik een foto van je nemen? - Oh, je hebt geen foto nodig.
Zoek het woord "mooie jongen" maar op in het woordenboek.
Alsjeblieft?
Vooruit dan.
Ik heb foto's van de bruiloft om je te laten zien.
Er zit een mooie tussen van jou en mijn vader.
Ik wil foto's zien van jouw bruiloft. Ik heb ze nog nooit gezien.
Dat komt doordat er geen echte bruiloft is geweest.
Het was nooit de bedoeling om met je schoonmoeder te trouwen.
- Ze was verloofd met iemand anders. - Dat wist ik niet.
Heeft Will je dat nooit verteld?
Is maar goed ook.
Hij zou het toch fout hebben verteld.
Alleen droge feiten, maar geen leuk verhaal.
Oh. Dus dit is de lange versie.
Nou, het is niet de korte.
Ik verliet Spectre om mijn levensdoel te ontdekken.
Terwijl ik niet wist wat dat eigenlijk precies was...
...ik onderzocht elke kans die zich voordeed..
Coco! Coco! Daar zijn ze!
Dames en heren!
Je kan misschien denken dat je het onmogelijke hebt gezien.
Je kan misschien denken dat je het meeste bizarre hebt gezien
Maar ik heb naar alle hoeken van de wereld gereisd...
..En geloof mij, je hebt nog nooit zoiets gezien...
Toen ik deze man ontmoette...
..was hij sinaasappels aan het plukken in Florida.
Zijn collega's noemden hem El Penumbra. "De Shaduw."
Want wanneer je naast hem werkte...
...hield hij het daglicht tegen!
Ik wil je niet bang maken, mevrouw, maar als deze man zou willen...
..kon hij je hoofd fijnpersen met zijn tenen...
..als een kleine walnoot Maar dat zal hij niet doen.
Nee. Nee, dames en heren...
...hij zal haar geen pijn doen...
..want hij is onze vriendelijke reus.
Dames en heren, Hier is de Colossus!
Dames en heren, jongens en meisjes...
...allemaal bedankt voor uw komst.
Rijd voorzichtig naar huis. Bedankt voor uw komst.
Op die avond vond Karl zijn bestemming.
En ik ontmoette bijna het mijne.
Ze zeggen dat de tijd stil staat, als je de liefde van je leven ontmoet.
En dat is waar.
Wat ze je niet vertellen is, dat als de tijd dan weer begint te lopen...
..die dan extra hard loopt om verloren tijd in te halen.
Hoe heet je?
- Ik heet Karl. - Karl.
Vertel me, Karl, heb je ooit gehoord van de term "onvrijwillige slavernij"?
- Nee. - "onbewust aangegaan contract"?
- Nee! - Mooi.
Alsjeblieft.
Dank je wel.
Meneer Soggybottom, kun je heel even bukken...
..zodat hij je rug kan gebruiken om te tekenen.
Oké. Dank je wel.
Hé.
- Je vriend is zojuist een ster geworden. - Oh, dat is fantastisch.
- Mijn advocaat, Mr. Soggybottom. - Goed je te ontmoeten.
Leuk je te ontmoeten.
Wat is er? Ik heb nog geen enkele klant gezien die zo depressief is...
..sinds die olifant op de boerin ging zitten.
"Depressief"?
Zie je? Die grote vent vindt het leuk.
Ik zag net de vrouw waarmee ik ga trouwen.
Ik weet het. Maar ik raakte haar kwijt.
Oh, waardeloos.
Ach, de meeste mannen moeten eerst trouwen voor ze hun vrouw verliezen.
De rest van mijn leven zal ik haar zoeken. Het is dàt, of alleen sterven.
Verdorie, ventje.
Laat me raden. Vreselijk mooi?
Roodachtig blond haar?
Blauwe jurk?
Klopt!
Ik ken haar oom. Vrienden van de familie.
Wie is ze? Waar woont ze?
Vergeet het. Verdoe je tijd niet. Je kunt haar niet krijgen.
- Wat? Je kent me niet eens. - Natuurlijk wel.
Je was een hele vent in dat boerendorp, maar hier in de echte wereld, ben je niets.
Je hebt geen plannen en geen baan.
Niets dan de kleren aan je lijf.
Ach, ik heb een hele rugzak vol kleren.
Oh, iemand heeft mijn rugzak gestolen.
Je was een grote vis in een klein vijvertje, maar dit hier is de oceaan...
..en jij bent aan het verzuipen. Ga terug naar Nergenshuizen.
- Daar zal je gelukkig worden. - Je zegt dat ik geen plan heb. Dat heb ik wel.
Ik zoek dat meisje, trouw met haar, en breng de rest van mijn leven met haar door.
Ik heb geen baan, maar zou een baan hebben als jij me een baan gaf.
En misschien heb ik niet veel...
...maar ik heb meer doorzettingsvermogen dan wie dan ook.
Het spijt me jongen. Ik doe niet aan liefdadigheid. Kom op, grote vent.
Wacht, ik zal dag en nacht voor je werken...
...en je hoeft me niet te betalen.
Je hoeft me alleen maar te vertellen wie ze is.
Elke maand dat je voor me werkt...
..zal ik je iets over haar vertellen. Dat is mijn beste bod.
En nu aan de slag.
Vanaf dat moment, deed ik alles wat Meneer Calloway me vroeg.
Ik werkte drie dagen aanéén zonder te stoppen en te eten.
En vier dagen zonder te slapen.
Wat me op de been hield was de belofte dat ik met het meisje zou ontmoeten...
...die mijn vrouw zou worden.
Samen blijven, zo zal het gaan.
- Zo ging het, en zo zou het zijn. - Meneer Calloway?
Het is nu een maand geleden.
Dit meisje, de liefde van je leven...
..haar favoriete bloemen zijn narcissen.
- Dus zorg dat je die hebt.... - Narcissen.
Narcissen.
Een man van zijn woord...
..iedere maand vertelde Amos me iets nieuws...
..over de vrouw van mijn dromen.
Vermaken jullie je, vermaken jullie je.
Ze gaat naar de middelbare school.
Middelbare school. Ze gaat naar de middelbare school.
Ze houdt van muziek.
Muziek. Ze houdt van muziek.
Door de maanden heen leerde ik veel over de vrouw waarmee ik zou trouwen
...maar niet haar naam, en niet waar ik haar kon vinden.
De tijd was gekomen. Ik kon niet langer wachten.
Meneer Calloway?
Ik ben het, Edward Bloom. Ik moet met u praten.
Meneer Calloway?
Nee. Wacht!
Die nacht ontdekte ik, dat de meeste dingen die je bruut of slecht vindt...
...alleen maar eenzaam zijn en een gebrek hebben aan sociale vaardigheden.
Ik heb toch niemand vermoord, toch?
Een paar konijnen. Maar ik denk dat één van hen al dood was.
Dat zou de oprispingen verklaren.
Bedankt.
Ik schatte je verkeerd in, knul.
Je hebt misschien niet veel, Maar wat je hebt, daar heb je veel van.
Je zou ieder meisje kunnen krijgen.
Er is er maar één die ik wil.
Haar naam...
..is Sandra Templeton.
Ze gaat naar Auburn.
Haar semester is bijna afgerond, dus je kunt maar beter opschieten.
Bedankt. Bedankt.
- Veel succes, jongen! - Bedankt, meneer!
-Tot ziens. -Tot ziens, Edward.
Nadat ik tot ziens had gezegd, nam ik drie treinen...
..om die middag in Auburn aan te komen.
Je kent me niet, maar mijn naam is Edward Bloom...
..en ik houd van jou.
Ik heb de laatste drie jaar gewerkt om uit te vinden wie jij bent.
Er is op me geschoten, ik ben gestoken en ik ben getrapt. Ik heb twee keer mijn ribben gebroken.
Maar het is het waard geweest nu ik je hier zie...
..en ik eindelijk met je kan praten.
Ik ben bestemd om met jou te trouwen.
Ik wist het toen ik je bij het circus zag, en het is me nu duidelijker dan ooit.
- Het spijt me. - Je hoeft je excusses niet aan te bieden.
Ik ben het gelukkigste mens dat je vandaag kunt tegenkomen.
Nee, het spijt me, maar ik ben al verloofd.
Maar je zit er naast. Ik ken jou.
Althans, je reputatie.
Edward Bloom uit Ashton.
Zie je, ik ben verloofd met een jongen uit Ashton. Don Price.
Hij is een paar jaar ouder dan jij.
Nou....
Gefeliciteerd.
Sorry dat ik je heb lastiggevallen.
Stop! Het is niet leuk.
Die arme jongen.
Het lot heeft de wrede gewoonte om je te achtervolgen.
Na al het werk om Ashton te verlaten...
...was de vrouw waar ik van houd, verloofd met één van de grootste eikels.
Er is een tijd dat een man moet vechten...
...en een tijd, dat hij moet accepteren dat zijn bestemming verloren is...
...het schip is uitgevaren, en dat alleen een dwaas doorzet.
De waarheid is, dat ik altijd een dwaas ben geweest.
Sandra Templeton, ik houd van je, en ik ga met je trouwen!
Zoals je kunt zien, als we deze regels toepassen op ons dagelijks leven...
...wordt vraag en aanbod meteen een stuk duidelijker.
Kijk eens naar het volgende plaatje, en het belang ervan wordt gelijk een stuk duidelijker...
..voor een uur of drie.
Kijk!